26/6/11

Μια πρόταση για το Μεσοπρόθεσμο

Hope and Gratitude, Em Kotoul, 2008, California, Oil on canvas 20x30

του Γιώργου Αναστασόπουλου

Βρισκόμαστε λίγα μόνο εικοσιτετράωρα πριν την κρίσιμη ψηφοφορία στην Βουλή για το Μεσοπρόθεσμο. Η εκτίμηση για την «ορθή» ψήφο αποτελεί θολό τοπίο ταινίας του Αγγελόπουλου. Εξ’ ίσου βασανιστική είναι και η πορεία προς τον σύγχρονο Γολγοθά του Ελληνικού λαού, που δυσανασχετεί σύροντας τον σταυρό του μαρτυρίου του.

Τρείς είναι, κατά την ταπεινή άποψη του υπογράφοντος, οι παράμετροι που πρέπει να ληφθούν υπόψη πριν την τελική απόφαση για την ψήφιση ή μη του Μεσοπρόθεσμου:

Πρώτον, ο όλος χειρισμός και μεθόδευση που ακολούθησε η κυβέρνηση αποτελεί υπόδειγμα στυγνού εκβιασμού. Ενώ αρχικά είχε προγραμματισθεί η κατάθεση του Μεσοπρόθεσμου για μετά το Πάσχα, με μια σειρά σκόπιμων καθυστερήσεων, σκηνοθετημένων κρίσεων και σχεδιασμένων ακροβασιών η κυβέρνηση το φέρνει προς ψήφιση μια βδομάδα πριν την ημερομηνία που αν δεν έχει ληφθεί η 5η δόση τότε η χώρα οδηγείται σε στάση πληρωμών. Δεδομένων των ευκαιριών που δόθηκαν στην κυβέρνηση για σύσταση κυβέρνησης εθνικής συνεργασίας ή ακόμη και διενέργειας εκλογών είναι προφανές πως ο όλος σχεδιασμός αποσκοπεί στην παράταση της ζωής της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ που γαντζωμένη στην εξουσία αρνείται πεισματικά να διανοηθεί πως θα απαρνηθεί τα θέλγητρα του κράτους. Η όλη αυτή συμπεριφορά αποδεικνύει πως η κυβέρνηση συνειδητά εκμεταλλεύεται την επερχόμενη εθνική τραγωδία προς ίδιον και όχι προς εθνικό όφελος. Το μόνο που εμφανώς τους νοιάζει είναι να διατηρήσουν τα προσωπικά τους προνόμια και τα του συστήματος ΠΑΣΟΚ. Το να υποκύπτει κανείς σε τέτοιους στυγνούς εκβιαστές ουδέποτε αποτέλεσε ορθή πρακτική.

Δεύτερον, η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου δεν είναι αντίστοιχη με αυτή της ψήφισης του Μνημονίου για έναν απλό λόγο. Το Μνημόνιο ψηφίσθηκε με την καλοπροαίρετη ελπίδα ότι θα εφαρμοσθεί. Αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων ότι τούτη η κυβέρνηση αποδείχθηκε ανίκανη να το εφαρμόσει, και όπου το εφάρμοσε το έπραξε προσχηματικά και υποκριτικά. Η αναφορά στις μηδενικές ιδιωτικοποιήσεις, ή στις απελευθερώσεις μαϊμού είναι μάλλον περιττές. Οι Πασόκοι απλά δεν το πιστεύουν, δεν θέλουν και δεν μπορούν να το εφαρμόσουν. Τι είναι αυτό που ως μαγικό ραβδάκι θα τους μεταμορφώσει σε φιλελεύθερους μεταρρυθμιστές απαλλάσσοντας τους από τις σοσιαλιστικές εμμονές τους και τις «υποχρεώσεις» τους προς το βαθύ κράτος του ΠΑΣΟΚ; Η ψήφος στο Μεσοπρόθεσμο αποτελεί ουσιαστικά ψήφο εμπιστοσύνης σε μια αποδεδειγμένα ανίκανη να το εφαρμόσει κυβέρνηση.

Τρίτον, ανεξαρτήτως των όποιων τακτικιστικών ελιγμών, ένας πολιτικός χώρος πρέπει να διαθέτει στοιχειώδεις αρχές και ιδεολογία την οποία να σέβεται, να τιμά και να εφαρμόζει. Το Μεσοπρόθεσμο αποτελεί έναν ύμνο προς τις διαχρονικές αρχές του κρατικο-σοσιαλσιμού. Εκτινάσσει την φορολογία, αναβαθμίζει το κράτος σε δυνάστη, τιμωρεί την ιδιοκτησία και την ατομική επιτυχία, διώκει το επιχειρείν ενώ προστατεύει το υπερμέγεθες κράτος κλείνοντας το μάτι στους κρατικοδίαιτους μανδαρίνους. Δεδομένου ότι αυτή είναι η ιδανική στιγμή, που επιβάλλεται η χρήση φιλελεύθερων μέτρων από την, ομολογουμένως, πλούσια και αχρησιμοποίητη μέχρι σήμερα φαρέτρα του Φιλελευθερισμού, θα αποτελούσε όνειδος η απάρνηση του και η υιοθέτηση του αλλοπρόσαλλου σοσιαλμανούς Μεσοπροθέσμου.

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις τρείς ανωτέρω παραμέτρους καλούμαστε πλέον να απαντήσουμε στο ερώτημα για την ψήφιση ή μη του Μεσοπρόθεσμου. Η απάντηση σ' αυτή τη Μακιαβελική σύλληψη, έχει ήδη δοθεί με το πλήρως επεξεργασμένο εναλλακτικό μεσοπρόθεσμο της Δημοκρατικής Συμμαχίας, που και αποδεκτό έγινε από τους Ευρωπαίους εταίρους μας αλλά και είναι απόλυτα ρεαλιστικό, εύκολα και άμεσα εφαρμόσιμο, αφού αποτελεί τροποποίηση του υφισταμένου Μεσοπρόθεσμου.

Αφού, λοιπόν, η κυβέρνηση αρέσκεται σε εκβιασμούς ας κληθεί αυτή να κάνει την τελική επιλογή:

Αν η κυβέρνηση πραγματικά επιθυμεί την αποφυγή της χρεοκοπίας της χώρας η Δημοκρατική Συμμαχία θα την συνδράμει με τις, πιθανότατα, υπερ-πολύτιμες ψήφους των βουλευτών της θέτοντας δύο όρους:

1. Την άμεση τροποποίηση του Μεσοπρόθεσμου υιοθετώντας τον λόγο 65%-35% (δαπάνες-εισπράξεις) μέσω των σχετικών τροποποιήσεων που έχει ήδη υποδείξει η Συμμαχία.

2. Την προκήρυξη, αμέσως μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, εκλογών, για να επιλέξει ο λαός την κυβέρνηση που θα κρίνει ως ικανή να το διαχειρισθεί και η οποία θα κληθεί να ετοιμάσει και το Μνημόνιο ΙΙ.

Η απάντηση της κυβέρνησης στην πρόταση αυτή της Συμμαχίας θα αποδείξει αν πραγματικά νοιάζεται για την χώρα ή το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να παραμείνει γαντζωμένη στην εξουσία.

Ιδού η ρόδος ιδού και το πήδημα!

Δεν υπάρχουν σχόλια: