4/5/14

100+1 λόγοι για να μην ψηφίσω ΝΔ


του Γ. Ι. Αναστασόπουλου

Ανέτρεξα στο timeline της σελίδας μου στο fb το οποίο λειτουργεί και σαν ένα φρεσκάρισμα μνήμης. Ευεργετική αλλά και δυσάρεστη ενίοτε ιδιότητα. Ιδίως όταν διαπίστωσα πως οι καθημερινοί μου, σχεδόν, σχολιασμοί παραμένουν πάντα επίκαιροι και ουσιαστικά σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει την τελευταία τριετία.
Τίποτα;
Όχι ακριβώς, η φορολογία έχει εκτοξευθεί σε εξοντωτικά ύψη, το αυτό και η ανεργία (από τον ιδιωτικό πάντα τομέα).

Δεν χρειάσθηκε πολύ για να βεβαιωθώ πως δεν μπορώ να ψηφίσω, ούτε αυτή τη φορά, τη ΝΔ. Οι επιλογές, οι αποφάσεις και οι πράξεις της αποτελούν δυστυχώς μονόδρομο απόρριψης.

Η ΝΔ εκλήθη να επιλέξει μεταξύ ενός απλού αλλά και σκληρού διλήμματος: Να συνταχθεί με τις δυνάμεις της αγοράς, προωθώντας εκσυγχρονισμούς και μειώνοντας αισθητά το δημόσιο ή να συνταχθεί με τις συντεχνίες και τα κρατικοδίαιτα καρτέλ, διαιωνίζοντας το μέγεθος και τα προνόμια του δημοσίου. Καλώς η κακώς επέλεξε τον δεύτερο δρόμο. Τον, κατά την ταπεινή άποψη μου, καταστροφικό για το μέλλον της χώρας.

Πιθανώς αν ήμουν ΔΥ ή συνδικαληστής να συμφωνούσα με τις κυβερνητικές επιλογές…

Ας απευθυνθεί, λοιπόν, η ΝΔ στο κοινό που επέλεξε να υπηρετήσει… Ας πάει να μαζέψει ψήφους από τους ΔΥ και του συνδικαληστές.

Τον ιδιωτικό τομέα, με τις επιλογές της, τον κατέστρεψε… Και οι επιλογές αυτές θα αποτιμηθούν καταλλήλως.

Παραθέτω, στη συνέχεια, ενδεικτικά και μόνο, κάποιους από αυτούς τους λόγους, οι οποίοι μπορούν και χρονικά να διασταυρωθούν ανατρέχοντας στο timeline της σελίδας μου στο fb (από τα πιο πρόσφατα στα πιο παλιά):

Δεν θα ψηφίσω, μεταξύ άλλων, την κυβέρνηση της ΝΔ και των συνεταίρων της διότι:...

27/4/14

Η αποψή μου για το Ποτάμι


του Γ.Ι. Αναστασόπουλου

Μπορεί το πολιτικό μάρκετινγκ να τους υπαγορεύει ότι, την σήμερον, συμφέρει να το παίζουν απολιτίκ, αν θέλουν να έχουν τύχη. Πιστεύω ότι δεν το παίζουν, είναι απολιτίκ!

Ένα συνοθύλευμα καλοπροαίρετων και συμπαθητικών φυσιογνωμιών, με διαφορετικές προσεγγίσεις, που αν πάνε να τις βάλουν σε μια κόλλα χαρτί και να την υπογράψουν όλοι μαζί, θα γίνουν μαλλιά κουβάρια (βλ. περίπτωση Δήμου). Είναι, λοιπόν, απολιτίκ γιατί, απλά, δεν μπορούν να κάνουν αλλοιώς...

Ως ενεργός και νοήμων πολίτης, δεν αρκούμαι σε καλές προθέσεις, θέλω να δω και δείγμα γραφής...Σε τι "Θεό" πιστεύουν. Να μην κρύβονται πίσω από το δακτυλό τους. Παρακολούθησα και στο YouTube την συνέντευξη του αρχηγού τους πριν κανά διό βδομάδες. Αερολογίες και ευχολόγια...Πολιτικός λόγος "μηδέν εις το πηλίκιον", που θα έλεγε και το άλλο τέρας της πολιτικής διανόησης!

Ως μηχανισμός απορρόφησης της ψήφου διαμαρτυρίας, δεν αντιλέγω, μπορεί να έχουν τύχη. Εδώ τα "ζωντόβολα" ψηφίζουν ΑΝΕΛ και ΣΥΡΙΖΑ, γιατί να μην ψηφίσουν το Ποτάμι;
Αλλά μέχρι εκεί...
Εγώ, προσωπικά, δεν θα πάρω.
Αν ήθελα Kinder Έκπληξη, πουλάνε και στα περίπτερα!

Κυνηγώντας φαντάσματα


σχόλιο του Γ.Ι. Αναστασόπουλου

Διαβάζω στην σημερινή Καθημερινή: "Σε σύνολο περίπου 5,5 εκατομμυρίων φορολογικών δηλώσεων που κατατέθηκαν το 2013, περίπου 1,85 εκατομμύρια φορολογούμενοι, συμπλήρωσαν τον κωδικό της φιλοξενίας, αναγράφοντας και τον ΑΦΜ του προσώπου –φυσικού ή νομικού– που τους φιλοξενεί. Στελέχη του υπουργείου Οικονομικών είναι πεπεισμένα ότι η φιλοξενία υποκρύπτει περιπτώσεις εκτεταμένης φοροδιαφυγής, προαναγγέλοντας νέο φορο-κυνηγητό."

Το ότι και οι άνεργοι έχουν, εντελώς τυχαίως, ανέλθει περίπου στο ενάμιση εκατομμύριο πολίτες, συν τους Ελεύθερους Επαγγελματίες και χρεοκωπημένους μικρο-επιχειρηματίες, που δεν προσμετρούνται στους ανέργους, δεν έχει μάλλον καμμία σχέση με την αύξηση των "φιλοξενιών" και αφήνει, προφανώς, αδιάφορους τους Κλουζώ του ΥΠΟΙΟ;

Σύμφωνα με την Στατιστική Υπηρεσία, ειδικά στους νέους 15-24 ετών, η ανεργία καταρρίπτει, συνεχώς, κάθε αρνητικό ρεκόρ, καθώς μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2014 «εκτινάχθηκε» στο 64,2%.
Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός (τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία) ανήλθε σε 3.358.649 άτομα!!!

Ας μας απαντήσουν λοιπόν οι κυβερνητκοί (αν)εγκέφαλοι: Όλα αυτά τα εκατομμύρια ανέργων, περιλαμβανομένων περίπου μισού εκατομμυρίου νέων, που κατοικούν; Σε ιδιόκτητες βιλλίτσες ή σε ενοικιαζόμενα στούντιο με (ή χωρίς) ρετιρέ;

Αλλά εκεί βρίσκεται και το πρόβλημα της χώρας και των σοσιαλ-κρατιστών μανδαρίνων που μας διοικούν. Αντί να δουν πως θα παρέχουν ουσιαστικά κίνητρα ανάπτυξης, μειώνοντας δραστικά την φορολογία και τις δαπάνες του κράτους και εισάγοντας πραγματικές μεταρρυθμίσεις, αναλώνονται στο να κυνηγούν φαντάσματα...

30/10/13

Το πεπρωμένο της φυλής μας

Future People by Gabriel Hernan Ramirez 
Το μέλλον επιφυλάσσει στην Ελλάδα να κατοικείται αποκλειστικά από μια ανώτερη εκλεκτή φυλή ΔΥ. Και αυτό διότι, όπως θα μαθαίνουν τότε τα παιδιά στην ιστορία, στην καπιταλιστική κρίση που χτύπησε την χώρα στις αρχές του 21ου αιώνα όσοι δεν ήσαν ΔΥ είτε ψόφησαν από την πείνα είτε μετανάστευσαν σε άλλες χώρες για να επιβιώσουν. Η κρίση εκείνη αποτέλεσε την αφορμή για να συναντήσει ο περιούσιος λαός των Ελλήνων ΔΥ το πεπρωμένο του, αυτό της λαϊκής δημοκρατίας, οδηγώντας την χώρα σε μονοπάτια πρωτόγνωρης ανάπτυξης και ευημερίας που, ως ο μύθος αναφέρει, μόνο η μεταπολεμική Αλβανία του Χότζα είχε ξαναζήσει!

26/9/13

Το Αδιέξοδο του Ελλείμματος Δημοκρατίας στην Ευρώπη

Σκίτσο του Γ. Ιωάννου στο ΕΘΝΟΣ

του Δρ. Γεωργίου Ι. Αναστασόπουλου*

Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα κατάλυσης του όποιου προσχήματος δημοκρατίας η σημερινή κατάσταση λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι υφιστάμενοι θεσμοί της (Ευρωκοινοβούλιο, Συμβούλια Υπουργών, Κομισιόν κλπ) λειτουργούν σε καθαρά «εικονικό» ή «εκτελεστικό» επίπεδο, ως κομπάρσοι-διεκπεραιωτές ειλημμένων αποφάσεων.

Ειλημμένων, που και από ποιους;

Δεν αποτελεί πλέον ούτε κοινό μυστικό ότι οι κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται στο Βερολίνο από την Γερμανική κυβέρνηση. Ουδείς το αρνείται και ουδείς το αμφισβητεί. Οι όποιες «αντιστάσεις» σε αυτή την πραγματικότητα έχουν καμφθεί εδώ και καιρό, και αποτελεί πλέον παρελθόν και το γραφικό παραδοσιακό «παζάρι» ανταλλαγμάτων μεταξύ των μελών για την λήψη των κρισίμων, πάντα, αποφάσεων που αφορούν την τύχη και το μέλλον των κρατών μελών της ΕΕ.

Έτσι, δεν εκπλήσσει το γεγονός της καλοστημένης «ενέδρας» για την εξόντωση της «ζηλευτής» Κυπριακής οικονομίας, με την πισώπλατη μαχαιριά που επιφύλαξαν οι κατά τα λοιπά «συνέταιροι» μας, μόλις διέγνωσαν την προσωρινή της αδυναμία να αντιδράσει… «Της την είχαν στημένη στη γωνία» όπως λέει και ο λαός μας και με το πρώτο στραβοπάτημα «της την έφεραν». Μόνο που δεν πρόκειται για μια εκδικητή μαχαιριά κατά ενός πολίτη, αλλά κατά ενός ολόκληρου λαού, που τόλμησε να αγνοήσει τα μηνύματα υποταγής, που συστηματικά εκπέμπονταν από το «κέντρο». Διαλύοντας ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα μιας χώρας, που επιβιώνει χάρις σε αυτό, καταδικάζοντάς την στην ύφεση και την μιζέρια, αποτελεί πράξη αδιανόητης εκδικητικότητας για μέλη-εταίρους μιας ένωσης λαών-κρατών. Όσο για τα προσχήματα περί ανήθικων τραπεζικών πρακτικών της Κύπρου η απάντηση δίδεται από τις ηθικές πρακτικές των γερμανικών πολυεθνικών και των λοιπών φορολογικών παραδείσων της ΕΕ.

Βεβαίως, δεν αποτελεί αντικείμενο του άρθρου αυτού, ούτε η ανάλυση της 2ης μετά τον Αττίλα, Κυπριακής τραγωδίας, ούτε η αναζήτηση των ορίων της ηθικής των Γερμανικών πολιτικών.

Σκοπός του άρθρου είναι να...

4/5/13

Είναι αυτή η Ευρώπη που ονειρευτήκαμε;


του Δρ. Γεωργίου Ι. Αναστασόπουλου* 

Φτάνουν κάποιες στιγμές που καλούμαστε όλοι μας να κάνουμε ένα απολογισμό αρχών, θέσεων και πράξεων. Είναι οι στιγμές της περισυλλογής. Είναι οι στιγμές που κοιτάμε πίσω, και αξιολογούμε αποφάσεις και επιπτώσεις. Κρίσιμες στιγμές, σημεία καμπής.

Μια τέτοια στιγμή είναι και τούτη για το ρόλο και το μέλλον της Ευρώπης. Και για μας όλους, που καλούμαστε να απαντήσουμε στο ερώτημα αν είναι αυτή η Ευρώπη που ονειρευτήκαμε. Όχι, ότι όλοι ονειρευτήκαμε την ίδια Ευρώπη. Αλλά ο καθείς καλείται να απαντήσει από την δική του οπτική γωνιά.

Η δύναμη ενός μεγάλου οράματος μπορεί να συμπαρασύρει τις πεζές πραγματικότητες χιλιάδων σκεπτικιστών. Και με τη δύναμη αυτή, το όραμα μια χούφτας οραματιστών πολιτικών ξεκίνησε το πείραμα της Ενωμένης Ευρώπης, ρίχνοντας τα θεμέλιά του στις στάχτες που άφηνε σε όλη την ήπειρο ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος. Ο πόνος, η διχόνοια, το αίμα των κατοίκων τούτης της ηπείρου διαδέχθηκαν απ’ την ελπίδα, τα όνειρα και τις αγωνίες των πολιτών της Ευρώπης για μια ήπειρο ενιαία, ειρηνική, δημοκρατική, εύρωστη, ευημερούσα και προπάντων ελεύθερη.

Κι έτσι άρχισε η οικοδόμηση της Ενωμένης Ευρώπης. Πολλές φορές με δυσκολίες, ενίοτε με αντιδράσεις και πισωγυρίσματα, χτίσθηκε μια ενιαία αγορά, και σιγά-σιγά οι δομές ενός πολιτικού οικοδομήματος μιας οικονομικής υπερδύναμης. Και καθώς τα χρόνια περνούσαν οι λογικές αδυναμίες και τα αναμενόμενα λάθη του συστήματος παρείχαν τις πολύτιμες ευκαιρίες για την διόρθωση, μετεξέλιξη και ωρίμανσή του. Το ερώτημα είναι αν...

6/2/13

Αφιερωμένο εξαιρετικά φίλε...


"Ιδρώνεις κωπηλατώντας σκληρά, κόντρα στο ρεύμα...
Και κρίμα, τόσος κόπος, άδικος, 
πικρή η απαγοήτευση σαν τερματίσεις 
πιό πίσω ακόμα κι απ' την αφετηρία...

Ίσως να φταίει πως ήτανε βαριά η βάρκα 
κι εσύ μονάχος κωπηλάτης, 
ίσως και πως στην δώσανε χωρίς κουπιά..."

4/1/13

Μια διαφορετική προσέγγιση...

...στο άλυτο πρόβλημα που ακούει στο όνομα Έλληνας!


του Γεωργίου Αναστασόπουλου*

Σύμφωνα με το δεύτερο θερμοδυναμικό αξίωμα, κάθε μονωμένο σύστημα στη φύση οδεύει προς τη κατάσταση της θερμοδυναμικής ισορροπίας, δηλαδή προς μεγιστοποίηση της εντροπίας του, ήτοι προς τη κατάσταση της ελαχιστοποίησης της εσωτερικής του ενέργειας. Όμως μεγιστοποίηση της εντροπίας σημαίνει αύξηση της αταξίας.

Τελικά τι γίνεται; Η φύση οδηγείται σε τάξη ή σε αταξία;

Το ερώτημα αυτό είναι θεμελιακό για τη φυσική και μόνο τα τελευταία χρόνια αρχίζει να διαφαίνεται μια πιθανή απάντησή του, με τη μελέτη συστημάτων μακριά από τη θερμοδυναμική ισορροπία, η οποία γίνεται με τη βοήθεια μη γραμμικών μαθηματικών, γνωστών και ως θεωρία του χάους.

Έτσι μπορούμε να πούμε, ότι...

28/11/12

Accreditation in Europe: Home alone!



by Dr George Anastasopoulos*

“EA members shall not compete with other EA members in the EA region”
EA-2/13 M: 2012-EA Cross Border Accreditation Policy – October 2012

In July 2008 the Council of the European Union and the European Parliament agreed to a Regulation that for the first time provides a legal framework that creates a series of monopolies (one in each EU member country) for the provision of accreditation services across Europe. And this action could be understood (even then debatable) if it was planned to serve only the compulsory conformity assessment needs introduced by EU legislation. Alas! It is also becoming obligatory for the operation of accreditation related to voluntary conformity assessment! Therefore, protected from competition by the use of force (=law), monopolistic Accreditation can afford to provide his service in a costly and inefficient manner, since the certification bodies (including laboratories) are deprived of any possible range of alternative accreditation choice.

But let’s start of the beginning. What is accreditation?
According to International Accreditation Forum (IAF) and the International Laboratory Accreditation Cooperation (ILAC), accreditation is...

19/10/12

Η ζωή τραβάει την ανηφόρα

Μια ματιά της καθημερινότητας από την πρόσφατη επίσκεψή μου στο Rio de Janeiro (επιλέξτε την φωτό για μεγέθυνση).

Δείτε κι άλλες φωτογραφίες:...

10/10/12

Εκτός συστήματος

Gabriel Pacheco, El llanto, Mexico 2007
Αρκετοί φίλοι μου σχολιάζουν πως είμαι "υπερβολικός" και "μονόπλευρος" στις τοποθετήσεις μου περί κρατισμού και ανάγκης δραστικής μείωσης κράτους/ΔΕΚΟ και απολύσεων ΔΥ.

Απαντώ, πως αυτές δεν είναι οι μόνες μου προτάσεις για την έξοδο από την κρίση. Μπορείτε να μελετήσετε την συνολική μου πρόταση όπως διατυπώνεται στο βιβλίο μου "Δέσμιοι του Κρατισμού, 2009-2012, Το Ημερολόγιο της Αυτοκαταστροφής" που σας δίνεται η δυνατότητα να κατεβάσετε εντελώς δωρεάν από εδώ: http://bit.ly/NYaXZT

Η επιμονή μου στην ανάγκη δραστικής μείωσης κράτους/ΔΕΚΟ/ΔΥ οφείλεται στο ότι ενώ αποτελεί κρίσιμη παράμετρο και πιθανότατα ικανή και αναγκαία συνθήκη για την πολυπόθητη ανάκαμψη και έξοδο από την δίνη της κρίσης, -σχεδόν- ουδείς (πολιτικός, δημοσιογράφος, διανοητής ή σχολιαστής) ασχολείται με αυτές τις "λεπτομέρειες" και όλοι "περί άλλων τυρβάζουν". Και "σφυρίζουν αδιάφορα" ακριβώς για να μην θίξουν τα συμφέροντα των "εντός του συστήματος" προνομιούχων κρατικοδίαιτων, με τους οποίους συγχρωτίζονται εδώ και δεκαετίες, με αποτέλεσμα να πληρώνουν τον λογαριασμό οι "εκτός του συστήματος" του ιδιωτικού τομέα.

Δεν έκανα εγώ των διαχωρισμό των Ελλήνων πολιτών σε "πατρίκιους" του δημοσίου τομέα και "πληβείους" του ιδιωτικού. Τον έκαναν αυτοί που με τις πολιτικές τους άπλωσαν ένα δίχτυ προστασίας, επιλεκτικά, πάνω από τον δημόσιο τομέα, αφήνοντας στην τύχη της κρίσης και της ύφεσης τους υπολοίπους Έλληνες. Όπως ακριβώς έπραττε το κόμμα -ένα είναι το κόμμα- με τη νομενκλατούρα του και το λαουτζίκο επί Σοβιετίας. 
Οι "εντός του συστήματος" είναι αυτοί που χώρισαν σε δυο κατηγορίες του Έλληνες...
Είναι αυτοί, που μονόπλευρα οδήγησαν μόνο μια μερίδα εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων στα ταμεία ανεργίας και την εξαθλίωση.
Είναι αυτοί, που με τις εξοντωτικές φορολογικές πολιτικές τους ξαπόστειλαν τις επιχειρήσεις μας σε "Βουλγαρίες", "Κύπρους" κλπ.
Είναι αυτοί, που ενώ δαιμονοποιούν στοχοποιώντας τους -ενίοτε- φοροδιαφεύγοντες (π.χ. ελεύθερους επαγγελματίες) κωφεύουν, προκλητικά, στην, επίσης αφορολόγητη, διαφθορά που "συμπληρώνει" (sic) τα εισοδήματα των εκλεκτών τους ΔΥ.
Πολιτικοί, συντεχνίες, αργόμισθοι συνδικαληστές, κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες ...Αυτοί είναι οι "εντός του συστήματος", που χώρισαν την Ελλάδα στα δύο... Όχι σήμερα, αλλά εδώ και δεκαετίες... Πλησιάζει όμως η ώρα που θα "λουστούν" και οι ίδιοι τις συνέπειες των ανεύθυνων και απερίσκεπτων πολιτικών τους...Θα διατηρήσουν μεν προνομιούχο μερίδιο, αλλά όχι στον "πλούτο" που κατασυκοφάντησαν και καταλήστεψαν, αλλά στην "πενία" που συστηματικά καλλιέργησαν. Και μόλις τα κανακεμένα θρεφτάρια τους, καταλάβουν πως το πάρτι τελείωσε μια για πάντα, θα ξεσηκωθούν πρώτα αυτά για να τους "λιντσάρουν", αναζητώντας, απελπισμένα, αμέριμνους "ξενιστές" για να συνεχίσουν την "παρασιτική" ζωή τους.

Θεωρώ ευθύνη μου μια τέτοια κρίσιμη στιγμή για την χώρα μας και τους πολίτες μας να μην σιωπήσω. Γνωρίζω ότι αυτή η απόφαση μου έχει "συνέπειες". Ο λόγος μου δεν θεωρείται "politicaly correct" ακόμη και από τους "συντηρητικούς-φιλελεύθερους" φίλους μου και με οδηγεί στην "απομόνωση". Κάτι σαν μίασμα, που όποιος με συναναστραφεί θα μολυνθεί...να κάτι σαν το νεοφιλελευθερισμό, ένα πράγμα!

Γνωρίζω όμως, ότι λέγω την αλήθεια, χωρίς καμία κομματική εξάρτηση ή προκατάληψη. Το γνωρίζουν κι αυτοί, που τους "ξινίζουν τα μούτρα" με όσα λέγω και γράφω. Θίγονται "καταστάσεις" και "ισορροπίες". "Ξεβολεύονται" με μια κουβέντα.

Η αλήθεια όμως και η ελευθερία δεν μπορούν να κάνουν κακό, δεν μπορούν να βλάψουν κανέναν, παρά μόνο κατεστημένες απόψεις και συμφέροντα που υπηρετούνται (συνειδητά ή ασυνείδητα) από συμβιβασμένους παίκτες και υποτακτικούς του συστήματος.

Ο καθείς κάνει τις επιλογές του.

Καλώς ή κακώς, έχω επιλέξει να βρίσκομαι "εκτός συστήματος"...

Και... νοιώθω υπέροχα!

Καλημέρα σας...

12/8/12

Δέσμιοι του Κρατισμού

2009-2012, Το Ημερολόγιο της Αυτοκαταστροφής 


του Γεωργίου Ι. Αναστασόπουλου 
προλογίζει ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος 

Περιλαμβάνει σχόλια, άρθρα, αναρτήσεις και tweets. εμπνευσμένα από την τρέχουσα επικαιρότητα της τελευταίας τριετίας 2009-2012. Ένα ημερολόγιο της κρίσης. μια μαρτύρια από μια ιδιαιτέρα έντονη και φορτισμένη περίοδο. μια συνεχής κραυγή αγωνίας που ξεθυμαίνει αναπαραγόμενη σαν πολλαπλή ηχώ. χωρίς απόκριση, χωρίς προσδοκία, χωρίς ελπίδα.

"...Ο Γιώργος Αναστασόπουλος το τόλμησε. Με το «Δέσμιοι του Κρατισμού: 2009-2012 Το Ημερολόγιο της Αυτοκαταστροφής» αντεπιτίθεται στο αρτηριοσκληρωτικό κατεστημένο σαλπίζοντας εκκωφαντικά μηνύματα ελευθερίας. Μια πλατφόρμα ελευθερίας με επίκεντρο την εναντίωση στους φόρους, στις αλόγιστες παροχές και στον παρεμβατικό δημόσιο τομέα ξεπηδά από τις σελίδες του βιβλίου δείχνοντας σε αδρές γραμμές τον δρόμο της απελευθέρωσης – από την μιζέρια, την φτώχεια και την παρακμή. Το βιβλίο του Αναστασόπουλου καλύπτει και θεωρητικά κενά αλλά ταυτόχρονα κάνει και σημαντικές αναφορές σε ζητήματα πρακτικής πολιτικής...

...Η απελευθέρωση από τα δεσμά του κρατισμού είναι περισσότερο από απαραίτητη για να ορθοποδήσει ο τόπος και να αισθανθεί τα αποτελέσματα της ανάπτυξης ο λαός μας. Ο αγώνας δυστυχώς θα είναι δύσκολος και μακροχρόνιος. Και το μέτωπο της μάχης θα είναι κατά κύριο λόγο ο χώρος των ιδεών. Γι αυτό δουλειές σαν αυτή του Γιώργου Αναστασόπουλου είναι περισσότερο από χρήσιμες. Αποτελούν το οξυγόνο που οπλίζει το μέτωπο της λογικής στον αδυσώπητο αγώνα που όλοι σήμερα δίνουμε για το μέλλον του τόπου μας…" 

Α. Ανδριανόπουλος 

Εκδόσεις PARATUS Europe 
Σελίδες: 193
Αποκτείστε, σήμερα, το νέο βιβλίο του Γ. Αναστασόπουλου. 
Κατεβάστε το e-book εντελώς ΔΩΡΕΑΝ από ΕΔΩ.

24/6/12

Song d'automne*

Titanic, Courtesy of Paramount Pictures and 20th Century Fox.
του Γεωργίου Ι. Αναστασόπουλου

Το κέφι είχε απογειωθεί στο ζενίθ. Η σαμπάνια έρρεε άφθονη. Η ορχήστρα έπαιζε ένα βιεννέζικο βαλς και τα ζευγάρια εντυπωσίαζαν με τις καταπληκτικές τους φιγούρες. Ήταν εκείνη η στιγμή που ακούσθηκε η κακόφωνη βραχνή στριγκλιά της σειρήνας του πλοίου. Τα φώτα αναβόσβησαν για δευτερόλεπτα, η ορχήστρα σταμάτησε καθώς και οι χορευτές. Διέκρινες στο βλέμμα των περισσοτέρων μια έκδηλη έκφραση απορίας, ενώ κάποιοι μουρμούριζαν δυσανασχετώντας για την άγαρμπη διακοπή του υπέροχου πάρτι. Πότε-πότε την σιωπή διέκοπταν μερικά χαχανιτά από κάποια ζευγαράκια που εξακολουθούσαν να χαριεντίζονται στο σκοτεινότερο μέρος της αίθουσας απολαμβάνοντας την σαμπάνια τους, και αδιαφορώντας για την γενικότερη αναστάτωση. Δεν πέρασαν παρά μερικά δευτερόλεπτα και από τα μεγάφωνα ακούσθηκε η φωνή του καπετάνιου:

«Φίλες και φίλοι, αγαπητοί μας επιβάτες, σας μιλάει ο καπετάνιος σας. Με συγχωρείτε που αναγκάζομαι να διακόψω το υπέροχο πάρτι σας, αλλά οι στιγμές είναι κρίσιμες. Δεν πρέπει όμως να ανησυχείτε. Σε συνεργασία με τον αντιπλοίαρχο και τον μηχανικό κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αποφύγουμε τον κίνδυνο. Το πλήρωμα είναι ικανό για να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Έχουμε ήδη ενημερώσει τα περιπλέοντα πλοία, που δεσμεύθηκαν να μας βοηθήσουν αν χρειασθεί. Μην ανησυχείτε, τα μέλη ης ορχήστρας, τα γκαρσόνια και όλο το προσωπικό θα συνεχίσουν να σας εξυπηρετούν όπως και πριν. Δεν θέλουμε να νοιώσετε ούτε μία στιγμή άβολα και θα κάνουμε το ανθρωπίνως δυνατόν για να μπορέσετε να συνεχίσετε απρόσκοπτοι το πάρτι σας.»

Το μήνυμα τελείωσε. Ο μαέστρος γύρισε προς την ορχήστρα και με ένα νεύμα του ξεκίνησαν από το σημείο που είχαν μείνει. Τα ζευγάρια ξεκίνησαν να λικνίζονται στο ρυθμό του βαλς. Ήταν προφανές όμως πως το κέφι είχε χαθεί. Η ανεμελιά που πλημμύριζε τη αίθουσα πριν λίγα λεπτά είχε εξανεμισθεί. Κάποια ζευγάρια σταμάτησαν τον χορό και γύρισαν ανήσυχα στα τραπέζια τους. Τα γκαρσόνια έτρεξαν να τους ξαναγεμίσουν με σαμπάνια τα ποτήρια. Κάποιοι πιο περίεργοι βγήκαν έξω για να μάθουν τι συμβαίνει. Ένας σιγανός, ψίθυρος ανησυχίας άρχισε να διαδίδεται στην αίθουσα. Κυκλοφορούσαν φήμες για...

2/6/12

Ζητείται ελπίδα...Δύο, πιθανά, εναλλακτικά σενάρια


Προβληματισμένος ιδιαίτερα με το πολιτικό σκηνικό όπως διαμορφώνεται, δυναμικά μέρα με τη μέρα, καθώς πλησιάζουμε στις εκλογές της 17ης Ιουνίου, προσπαθώ να αναλύσω την ιδιαίτερα αρνητική τρέχουσα συγκυρία, ευελπιστώντας να διακρίνω αν υπάρχει έστω και η παραμικρή πιθανότητα διεξόδου από την κρίση, που θα σημάνει και την απαρχή για τη σωτηρία της χώρας.

Ανεξαρτήτως του ποιος προηγείται στις δημοσκοπήσεις, αλλά με δεδομένη την διαμόρφωση του διπόλου ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, πρακτικά έχουμε να αντιμετωπίσουμε δύο σενάρια: 

Σενάριο Α.
18 Ιουνίου 2012: Επικράτηση της ΝΔ, χωρίς αυτοδυναμία. 
Η ΝΔ, εύκολα ή δύσκολα, θα σχηματίσει κυβέρνηση σε συνεργασία με κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ ή τη Δημιουργία Ξανά-Δράση, αν εισέλθει στη Βουλή, και πιθανότατα να εξασφαλίσει και την ανοχή ή και τη συνεργασία με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. 
Η κυβέρνηση αυτή θα κληθεί να εφαρμόσει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις, που θα βγάλουν την χώρα από το μονοπάτι της καταστροφής. Δηλαδή, κλείσιμο ΔΕΚΟ και δημοσίων φορέων, απολύσεις ΔΥ, πραγματική απελευθέρωση επαγγελμάτων, αναμόρφωση εργασιακής και ασφαλιστικής νομοθεσίας. 
Πιστεύετε πως αυτή η ΝΔ είναι σε θέση να πράξει τα ανωτέρω; 
Όχι, γιατί απλούστατα αν τολμήσει να προχωρήσει τα συνδικάτα και οι νέοι πατρόνες τους, θα ξηλώσουν όχι μόνο τα μάρμαρα του Συντάγματος αλλά και της Βουλής συθέμελα. Επιπλέον, η ΝΔ ούτε πιστεύει σε, ούτε έχει προγραμματίσει τέτοιες μεταρρυθμίσεις. Αντίθετα, ο αρχηγός της στις πρόσφατες νέες προτάσεις του για την οικονομία, ανάμεσα σε ένα καταιγισμό υποσχέσεων, μίλησε για εφεδρεία διάρκειας 4 ετών (!) για τους ΔΥ, ασαφείς αποκρατικοποιήσεις και ουδεμία μεταρρύθμιση στην αγορά. Εξ' άλλου δεν έχουν περάσει παρά μερικές εβδομάδες από τότε που...

27/5/12

Υπάρχει πια ρόλος για τους φιλελεύθερους σχηματισμούς;



Κατά την άποψή μου δεν αποτελεί χαρακτηριστικό των σκεπτόμενων πολιτών το να άγονται και να φέρονται από διλήμματα ιδίως όταν πρόκειται για ψευτοδιλήμματα. Σημασία δεν έχει το μεγάλο ή το ογκώδες, η μάζα ή το "ρεύμα". Σημασία έχει να νιώθω άνετα! Να τα έχω καλά με την συνείδησή μου.  Επιλέγω πάντα την, κατά την άποψή μου, σχετικά καλύτερη επιλογή. Απόλυτα! Και χωρίς ψευτοδιλήμματα. Δεν απέχω, δεν σηκώνω τα χέρια ψηλά! Μάχομαι. Και σιχαίνομαι να με θεωρούν υποψήφιο θύμα εκβιασμών. Δεν συντάσσομαι με το μεγάλο ποσοστό, ούτε, υποχρεωτικά, με την γνώμη των πολλών. Αναλαμβάνω όλο το κόστος των επιλογών μου και δεν κρύβομαι πίσω από τον όχλο. Ακόμη και στην περίπτωση του κινδύνου να απομείνω μόνος μου.

Όπως ανέφερε, την δεκαετία του '80, μια διαφήμιση της Apple: "Το ότι οι κατσαρίδες είναι περισσότερες από τους ανθρώπους δεν συνεπάγεται πως είναι και ανώτερη μορφή ζωής."

Επί το πρακτέον:

Μια τέτοια περίπτωση ψευτοδιλήμματος, σήμερα, είναι και αυτή περί διπόλου ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ. Και αυτό διότι λαμβάνοντας υπ'όψιν τις πρόσφατες μετρήσεις διαμορφώνεται το εξής σκηνικό:

- Η ΝΔ προηγείται σχετικά άνετα αλλά με ποσοστά μακρυά έστω κι από υποψία αυτοδυναμίας.
- Ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί, με ποσοστά που τον καθιερώνουν ως ηγήτορα της αριστεράς.
- Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και η Χρυσή Αυγή μπαίνουν στη Βουλή αλλά με καθαρά αντιμνημονιακή ρητορική που δυσκολεύει τις όποιες συνεργασίες. Το αυτό ισχύει και για το ΚΚΕ.
- ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, αμφιβόλου πολιτικού στίγματος και με ιδιαίτερα ανεπτυγμένο το ευκαιριακό στοιχείο, μπαίνουν στη Βουλή με διάθεση για συνεργασία σε κυβέρνηση, κατά προτεραιότητα, κεντροαριστερής χροιάς.
- Ο συνασπισμός "Δημιουργία Ξανά - Δράση - Φ/Σ" βρίσκεται στο όριο εισόδου στη Βουλή.

Το σκηνικό αυτό υποδηλώνει πως...

21/5/12

Επιστολή παραίτησης από τη Δημοκρατική Συμμαχία


"Στη σύντομη προεκλογική περίοδο που διανύουμε, το μεταρρυθμιστικό κέντρο φαίνεται να συνθλίβεται ανάμεσα στην Αριστερά της δραχμής και τη Δεξιά της πεντάρας.

Ανάμεσα σε μια ανεύθυνη Αριστερά που οχυρωμένη πίσω από έναν αριστερόστροφο εθνο-λαϊκισμό επιχειρεί να συσπειρώσει τα απομεινάρια του χρεοκοπημένου κρατισμού. Και ανάμεσα σε μια γερασμένη και εξίσου ανεύθυνη Δεξιά που επιχειρεί την αναπαλαίωσή της ανασύροντας επιχειρήματα από το ιδεολογικό οπλοστάσιο μιας ανιστόρητης αντι-κομμουνιστικής ρητορικής.

Όμως ούτε ο Τσίπρας είναι ο Τσε Γκεβάρα, ούτε ο Σαμαράς είναι ο ντε Γκωλ.

Και για να χρεοκοπήσει η χώρα δεν είναι αναγκαίος ο «τροπικός» λαϊκισμός του Τσίπρα.

Μας αρκεί και η «βαλκανική χριστιανοδημοκρατία» του Σαμαρά.

Το μεταρρυθμιστικό κέντρο οφείλει άμεσα να αρθρώσει φιλελεύθερο πολιτικό λόγο και να αναδείξει τα πραγματικά αίτια των σημερινών αδιεξόδων, δηλαδή την απροθυμία των πολιτικών δυνάμεων να προβάλουν και να υποστηρίξουν τις αναγκαίες μεταρρυθμιστικές πολιτικές και να συγκρουστούν με τα κατεστημένα συμφέροντα που κατέστρεψαν και συνεχίζουν να καταστρέφουν τον τόπο.

Οι παρακάτω υπογράφοντες πρόθυμα συνέδραμαν το εγχείρημα της Ντόρας Μπακογιάννη για τη δημιουργία ενός φιλελεύθερου πόλου που θα λειτουργούσε ως αντίβαρο στο πολιτικό τέλμα και την ιδεολογική καχεξία της δημόσιας ζωής και θα πρόσφερε διέξοδο στους πολίτες που αρνούνται τα επίπλαστα και ανέλπιδα διλήμματα που τους θέτουν οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις.

Ο στόχος της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης δεν επετεύχθη με τις ευθύνες να βαρύνουν όλους μας.

Δυστυχώς όμως, η ηγεσία της Δημοκρατικής Συμμαχίας απεμπόλησε άστοχα και αδικαιολόγητα τη δεύτερη ευκαιρία που προσφέρουν οι επερχόμενες εκλογές με την πιθανή προοπτική συγκρότηση ενός φιλελεύθερου μεταρρυθμιστικού μετώπου με συγγενείς πολιτικές δυνάμεις.

Οι προσωπικές διαδρομές μας, οι πολιτικές επιλογές μας και οι σχέσεις που σφυρηλατήσαμε με μεγάλο αριθμό ατόμων με τους οποίους συν-διαμορφώσαμε το πρόγραμμα και την παρουσία της Δημοκρατικής Συμμαχίας, δεν μας επιτρέπουν να ακολουθήσουμε την ηγεσία του κόμματος στο αδιέξοδο εγχείρημα της προσχώρησης στη Νέα Δημοκρατία.

Είμαστε ωστόσο βέβαιοι ότι οι δρόμοι ανθρώπων που υπηρετούν με συνέπεια τις ίδιες πολιτικές αρχές αναπόφευκτα κάποτε συναντώνται.

Γιώργος Αναστασόπουλος
Αντώνης Βλυσίδης
Πολυδεύκης Γκουρλάκης
Νίκος Λιολιόπουλος
Χάρης Πεϊτσίνης
Φώτης Περλικός
Γιώργος Σαρηγιαννίδης
Δημήτρης Σκάλκος
"

17/5/12

Επιμύθιον

Νεκρή Ελιά
Τα 30 αργύρια δεν λογίζονται κακή συναλλαγή όταν έχεις ήδη ξεπουλήσει την ψυχή σου!

7/5/12

Νότες αυτοκριτικής


του Γεωργίου Ι. Αναστασόπουλου

Την επαύριο των εκλογών μέσα από τούτο το σημείωμα αναζητώ τους λόγους που οδήγησαν στην ήττα την προσωπική μου πολιτική επιλογή (Δημοκρατική Συμμαχία), διαψεύδοντας τις όποιες προβλέψεις μου για άνετη είσοδο της στην Βουλή.

Το σίγουρο είναι πως η Δημοκρατική Συμμαχία δεν απώλεσε την είσοδό της στη Βουλή λόγω Μάνου και Τζήμερου, όπως δείχνει η πρώτη επιδερμική ανάγνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων.
Η Δημοκρατική Συμμαχία έχασε την είσοδό της στη Βουλή για μια σειρά από ουσιαστικούς και τεχνικούς λόγους και κυρίως λόγω της συμπεριφοράς του εκλογικού σώματος σε Κρήτη και Α' και Β' Αθηνών.

Η έλλειψη ιδεολογικής συνοχής σε συνδυασμό με την επικρατούσα αντιμνημονιακή "μόδα", λειτούργησε κεντρόφυγα για τους εν δυνάμει ψηφοφόρους της. Η Δημοκρατική Συμμαχία φοβήθηκε να συγκρουσθεί με κοινωνικές ομάδες και νοοτροπίες αδυνατώντας έτσι να εμφανίσει τα όποια κινηματικά χαρακτηριστικά. Έτσι, δεν κατάφερε να διατηρήσει τις δυνάμεις της από τις πρόσφατες περιφερειακές εκλογές, έχοντας μεγάλες διαρροές προς αντιμνημονιακές επιλογές. Προφανώς δεν αποτελούσε επιλογή των τότε ψηφοφόρων της λόγω της ορθότητας των ιδεών της και των θέσεών της, αλλά απλά την στήριξαν λόγω τοπικιστικών επιλογών (βλ. Κρήτη) ή παράδοσης (βλ. Αθήνα). Όμως οι τοπικιστικές επιλογές και η παράδοση κλονίζονται εύκολα από τα όποια νέα ιδεολογικά ρεύματα και παρασύρονται με το πρώτο δυνατό κύμα όπως ακριβώς ένας πύργος χτισμένος στην άμμο. Πολιτική στρατηγική δομημένη σε τοπικιστικές επιλογές, προσωπικές φιλίες και παραδοσιακές κοινωνικές σχέσεις, αποτελεί, πράγματι, μια χρυσή παλαιοκομματική συνταγή επιτυχίας, εκτός αν...η κοινωνία βράζει...Έτσι, οι εν δυνάμει ψηφοφόροι της Συμμαχίας χωρίς κάποια ιδεολογική πανοπλία, "λύγισαν" εύκολα στις πρώτες "λάγνες" φωνές του λαϊκισμού και της οργής.

Σε επίπεδο επικοινωνίας,...